غزل شمارهٔ ۱۰۹

تا كي آن شوخ نظر بر دگري اندازد؟
كاشكي جانب ما هم نظري اندازد
آه از آن خنجر مژگان كه به هر چشم زدن
چاك‌ها در دل خونين‌جگري اندازد
بخت بد گر نرساند خبر وصل تو را
باري از مرگ  رقيبان خبري اندازد
اي خوش آن عاشق پر ذوق كه از غايت شوق
دست در گردن زرين‌كمري اندازد
سرگران‌ست هلالي، قدح باده بيار
تا شود مست و به پاي تو سري اندازد