غزل شمارهٔ ۱۲۴

مشاور شركت بيمه پارسيان

غزل شمارهٔ ۱۲۴

۳۶ بازديد


نيست عرق، كه در رهت از حركات مي‌چكد
هر قدمي، كه مي‌نهي، آب حيات مي‌چكد
چند بهر سيه‌دلي بادهٔ ناب مي‌كشي؟
حيف كه آب زندگي در ظلمات مي‌چكد
بس كه لب تو چاشني ريخته در مذاق جان
گريهٔ تلخ گر كنم آب نبات مي‌چكد
اشك هلالي از مژه، گرد حريم آن حرم
همچو سرشك عارفان، در عرفات مي‌چكد


تا كنون نظري ثبت نشده است
امکان ارسال نظر برای مطلب فوق وجود ندارد