غزل شمارهٔ ۱۶۴

هر دم از چشم تو دل را نظري مي‌بايد
صد نظر ديد و هنوزش دگري مي‌بايد
آن قدر سركشي و ناز كه بايد، داري
شيوهٔ مهر و وفا هم قدري مي‌بايد
هر چه در عالم خوبي‌ست از آن خوب‌تري
نتوان گفت كزان خوب‌تري مي‌بايد
به اميد نظري در گذرت خاك شديم
از تو بر ما نظري و گذري مي‌بايد
گفتي از وصل خبر يافته‌اي خوش‌دل باش
خبري هست و ليكن اثري مي‌بايد
به قدم طي نشود را بيابان فراق
قطع اين مرحله را بال و پري مي‌بايد
در ره عشق، هلالي، خبر از خويش مپرس
كه در اين راه ز خود بي‌خبري مي‌بايد