غزل شمارهٔ ۱۶۷

آن كمر بستن و خنجر زدنش را نگريد
طرف دامن به ميان بر زدنش را نگريد
خلعت حسن و كمر تركش نازش بينيد
عقد دستار به سر بر زدنش را نگريد
جانب گريهٔ من چون نگرد از سر ناز
خنده بر جانب ديگر زدنش را نگريد
شوخ من مست شد و ساغر مي زد به سرم
شوخي و مستي و ساغر زدنش را نگريد
ناگه آن شوخ درون آمد و سر زد همه را
مست در مجلس ما سر زدنش را نگريد
چون بدان قامت رعنا كند آهنگ چمن
طعنه بر سرو و صنوبر زدنش را نگريد
منكر آه جهانسوز هلالي مشويد
هر دم آتش به جهان بر زدنش را نگريد