بخش ۶ - در منقبت حضرت شاه اوليا عليه‌السلام

در درياي سرمدست علي
جانشين محمدست علي
اسدالله سرور غالب
شاه مردان علي ابوطالب
هر كه با شير حق زند پنجه
شنجهٔ خوشتن كند رنجه
ساقي شيرگير سرمستان
زير دستش همه زبردستان
در كف انگشت او كليدي بود
در خيبر به آن كليد گشود
وز سر ذوالفقار آن فياض
رشتهٔ كفر را شده مقراض
تا نجف به هر گوهرش صدفست
ريگ صحراي او در نجفست
زيب اين گلشن از جمال عليست
گل اين باغ رنگ آل عليست
بود عم‌زاده رسول خدا
چون رسول از خدا نبود جدا
چون دو كس ابن عم يكدگرند
چون دو فرزند كان ز يك پدرند
پدران در نسب برابر هم
پسران در حسب برابر هم
گه سر خصم را جدا كرده
گه سر خويش را فدا كرده
هر شهي وقت بزم زر بخشد
شاه ما روز رزم سر بخشد
كرم خلق بخشش درمست
گر كسي سر فدا كند كرمست
همه سرها فداي او بادا
همه شاهان گداي او بادا