بخش ۴۴ - ايضا في الموعظه النصيحه

لاله‌زار جهان عجب باغي‌ست
كه از آن باغ هر نفس داغي‌ست
نيست بوي نشاط در گل او
محنت‌افزاست صوت بلبل او
دهن غنچه‌اش كه خندان‌ست
دل پرخون دردمندان‌ست
هست هر برگ و شاخ در چمنش
تن گل‌چهره‌اي و پيرهنش
هر بنفشه كه بر لب جويي‌ست
گره زلف عنبرين‌مويي‌ست
لاله كز خاك مي‌دمد هر سال
صفحهٔ عارض‌ست و نقطهٔ خال
هر كجا تازه سرو رعنايي‌ست
قد موزون سروبالايي‌ست
تا تواني دل از جهان بگسل
رشتهٔ مهر از اين و آن بگسل
جاودان نيست عالم فاني
تو درو جاودان كجا ماني؟
روي در ملك جاوداني كن
ترك اين كهنه دير فاني كن
پا در اين دام پيچ‌پيچ منه
همه هيچ‌ند، دل به هيچ منه
پيش گوهرشناس گوهرسنج
هست عالم چو عرصهٔ شطرنج
كه به بازيچه هر زمان شاهي
سوي اين عرصه مي كند راهي
گر خوري همچو خضر آب حيات
تشنه‌لب جان دهي درين ظلمات
في المثل عمر نوح گر يابي
چون به توفان رسي خطر يابي