غزل شماره ۵

تو اي وحشي غزال و هر قدم از من رميدن‌ها
من و اين دشت بي‌پايان و بي‌حاصل دويدن‌ها
تو و يك وعده و فارغ ز من هر شب به خواب خوش
من و شب‌ها و درد انتظار و دل طپيدن‌ها
نصيحت‌هاي نيك انديشيت گفتيم و نشنيدي
چها تا پيشت آيد زين نصيحت ناشنيدن‌ها
پر و بالم به حسرت ريخت در كنج قفس آخر
خوشا ايام آزادي و در گلشن دويدن‌ها
كنون در من اگر بيند به خواري و غضب بيند
كجا رفت آن به روي من به شوق از شرم ديدن‌ها
تغافل‌هاي او در بزم غيرم كشته بود امشب
نبودش سوي من هاتف گر آن دزديده ديدن‌ها