غزل شماره ۷۰

آن كمان ابرو كند چون ميل تيرانداختن
ناوك او را نشان مي‌بايد از جان ساختن
سروران چون گو به پاي توسنش بازند سر
چون كند آن شهسوار آهنگ چوگان باختن
داد مظلومان بده تا چند اي بيدادگر
رخش بيداد و ستم بر دادخواهان تاختن
باغبان پرداخت گلشن را، اكنون بايد به مي
در چمن ز آيينهٔ دل زنگ غم پرداختن
سازگاري چون ندارد يار هاتف بايدت
ز آتش غم سوختن با سوز هجران ساختن