غزل شماره ۸۱

كجايي در شب هجران كه زاري‌هاي من بيني
چو شمع از چشم گريان اشكباري‌هاي من بيني
كجايي اي كه خندانم ز وصلت دوش مي‌ديدي
كه امشب گريه‌هاي زار و زاري‌هاي من بيني
كجايي اي قدح‌ها از كف اغيار نوشيده
كه از جام غمت خونابه خواري‌هاي من بيني
شبي چند از خدا خواهم به خلوت تا سحرگاهان
نشيني با من و شب زنده‌داري‌هاي من بيني
شدم يار تو و از تو نديدم ياري و خواهم
كه يار من شوي اي يار و ياري‌هاي من بيني
براي امتحان تا مي‌تواني بار درد و غم
بنه بر دوش من تا بردباري‌هاي من بيني
براي يادگار خويش شعري چند از هاتف
نوشتم تا پس از من يادگاري‌هاي من بيني