شماره ۶

آه كه از جور چرخ، وز ستم روزگار
خسرو ملك وجود، شد به ديار عدم
آه كه برچيده شد زود ز بزم جهان
مسند شهبازخان خان جميل الشيم
رفت امير زمان تاج اعاظم كه بود
معدن عز و شرف منبع جود و كرم
نخل بلندش كه بود سرو رياض جهان
خم شد و از پا فتاد زين فلك پشت خم
ديدهٔ ايام ريخت از غم او سيل خون
بر سر عالم فشاند ماتم او خاك غم
چون ز غم آباد دهر يافت ملالت نهاد
در روضات جنان با دل خرم قدم
خامهٔ هاتف نوشت از پي تاريخ او
آه ز دنيا برفت صاحب سيف و قلم