شماره ۳۰

به حكم بندهٔ خلاق آن رزاق بي‌منت
كه كردش كافل ارزاق لطف قادر منان
امير بي‌نظير مرحمت‌پرور كه از دادش
شود بي‌باك آهوبره گرگ پير را مهمان
دلير شيرگير معدلت‌پرور كه از بيمش
كند در بيشه شير شرزه چنگال خود از دندان
پس از تعمير كاشان كز ازل مي‌بود ويرانه
به يمن همت عاليش چون گرديد آبادان
بنا شد خانهٔ دلكش روان شد جوي آبي خوش
به خوبي روضهٔ رضوان به صافي چشمهٔ حيوان
زلال حوض آن پيوسته روح‌افزار و جان‌پرور
نسيم صحن آن همواره عنبربيز و مشك‌افشان
ازين دلكش بنا كاشان به اصفاهان همي نازد
سزد هر چند بر گلزار جنت نازد اصفاهان
چو از معماري لطف خدا بر پا شد اين خانه
كه در وي با نيش خرم زيد با عمر جاويدان
پي تاريخ سال آن رقم زد خامهٔ هاتف
همي نازد به اصفاهان ازين دلكش بنا كاشان