شماره ۴۱

ميرزا صادق كه پيش قامتش
سرو باشد چون نهال كوتهي
آنكه از نورالهي روي اوست
آگهي بخش دل هر آگهي
كوكب بخت بلند بي‌زوال
پيش پا بگذاشتش روشن رهي
بست عقد ازدواج و اتصال
با درخشان مهري و تابان مهي
چون به شادي و نشاط آن هر دو يار
همنشين گشتند در خلوت‌گهي
عقل با هاتف پي تاريخ آن
گفت مهري مجتمع شد با مهي