شماره ۴۴

هزار حيف كه از گلشن جهان آخر
چو گل به باد خزان رفت ميرزامهدي
فروغ محفل آل رسول بود و دريغ
كه شمع‌سان ز ميان رفت ميرزامهدي
ز الفت تن خاكي ملول شد جانش
به سوي عالم جان رفت ميرزامهدي
هواي قصر جنان كرد از جهان خراب
به آن خجسته مكان رفت ميرزامهدي
به حيرتم چه شنيد از فسانهٔ ايام
كه خوش به خواب گران رفت ميرزامهدي
غرض چو جانب عشر تسراي خلدبرين
ز بزم همنفسان رفت ميرزامهدي
رقم زد از پي تاريخ رحلتش هاتف
به بزمگاه جنان رفت ميرزامهدي