شماره ۴۰ - وفا داري

رفت محيا شبي به خانه و ديد
زن خود با غياث بازاري
گفت اي قحبه اين چه اطوار است
ديگران را به خانه مي‌آري
سخني در جواب شوهر گفت
كه از آن فهم شد وفاداري :
چكنم كان نمي‌تواني كرد
تو كه سد من دل و شكم داري
«اسب لاغر ميان به كار آيد
روز ميدان نه گاو پرواري »