بخش ۲۴ - گفتار فرفوريوس

پس آنگه كه خاك زمين داد بوس
چنين پاسخ آورد فرفوريوس
كه تا دور باشد خرامش پذير
تو بادي جهان داور دور گير
سر از داد تو بر متاباد دهر
كه داد تو بيداد را كرد قهر
ز پرسيدن شاه ايزد شناس
چنان در دل آمد مرا از قياس
كزان پيشتر كاينجهان شد پديد
جهان آفرين جوهري آفريد
ز پروردن فيض پروردگار
به آبي شد آن جوهر آبدار
دو نيمه شد آن آب جوهر گشاي
يكي زير و ديگر زبر يافت جاي
به طبع آن دو نيمه چو كافور و مشك
يكي نيمه‌تر گشت و يك نيمه خشك
ز تري يكي نيمه جنبش پذير
ز خشكي دگر نيمه آرام گير
شد آن آب جنبش‌پذير آسمان
شد اين آرميده زمين در زمان
خرد تا بدينجاست كوشش نماي
برون زين خط انديشه را نيست جاي