بخش ۲۵ - گفتار هرمس

چو قفل آزمائي به هرمس رسيد
ز زنجير خائي درآمد كليد
از آن پيشتر كان گره باز كرد
سخن بر دعاي شه آغاز كرد
كه بر هر چه شايد گشادن زبند
دل و راي شه باد فيروزمند
فلك باد گردنده بر كام او
مگر داد از اين خسروي نام او
چو شه را چنين آمد است اختيار
كه نقلي دهد شاخ هر ميوه بار
مرا هم ز فرمان نبايد گذشت
كنون سوي پرسش كنم بازگشت
از آنگه كه بردم به انديشه راه
در اين طاق پيروزه كردم نگاه
برآنم كه اين طاق دريا شكوه
معلق چو دوديست بر اوج كوه
به بالاي دودي چنين هولناك
فروزنده نوريست صافي و پاك
نقابيست اين دود در پيش نور
دريچه دريچه ز هم گشته دور
زهر رخته كز دود ره يافتست
به اندازه نوري برون تافتست
همان انجم از ماه تا آفتاب
فروغيست كايد برون از نقاب
وجود آفرينش بدانم درست
ندانم كه چون آفريد از نخست