غزل شمارهٔ ۳۳

وقتي دلم به سمت تو مايل نمي شود
بايد بگويم اسم دلم دل نمي شود

ديوانه ام بخوان كه به عقلم نياورند
ديوانه ي تو است كه عاقل نمي شود

تكليف پاي عابران چيست؟ آيه اي
از آسمان فاصله نازل نمي شود

خط مي زنم غبار هوا را كه بنگرم
آيا كسي ز پنجره داخل نمي شود؟

مي خواستم رها شوم از عاشقانه ها
ديدم كه در نگاه تو حاصل نمي شود

تا نيستي تمام غزلها معلّقند
اين شعر مدتي ست كه كامل نمي شود