بخش ۲۱ - كويمات، حما، آب عاصي

پانزدهم رجب ثمان و ثلثين و اربعمايه از آن جا به كويمات شديم. و از آن جا به شهر حما شديم شهري خوش آبادان بر لب آب غاصي و اين آب را از آن سبب عاصي گويند كه به جانب روم مي‌رود. يعني چون از بلاد اسلام به بلاد كفر مي‌رود عاصي است و بر آب دولاب هاي بسيار ساخته اند. پس از آن جا راه دو مي‌شود يكي به جانب ساحل و آن غربي شام است و يكي جنوبي به دمشق مي‌رود. ما به را ه ساحل رفتيم.
در كوه چشمه اي ديدم كه گفتند هر سال چون نيمه شعبان بگذرد آب جاري شود از آن جا و سه روز روان باشد و بعد از سه روز يك قطره نيايد تا سال ديگر. مردم بسيار آن جا به زيارت روند و تقرب جويند و به خداوند سبحانه و تعالي و عمارت و حوض‌ها ساخته‌اند آن جا چون از آن جا گذشتيم به صحرايي رسيديم كه همه نرگس بود شكفته چنان كه تمامت آن صحرا سپيد مي‌نمود از بسياري نرگس ها.