بخش ۶۴ - عمره جعرانه

عمره جعرانه. به چهارفرسنگي مكه از جانب شمال جايي است آن را جعرانه گويند مصطفي صلي الله عليه و سلم آن جا بوده است با لشكري. شانزدهم ذي القعده از آن جا احرام گرفته است و به مكه آمده و عمره كرده. و آن جا دو چاه است يكي را بير الرسول گويند و يكي را بير علي بي ابي طالب صلوات الله عليهما و هر دو چاه را آب تمام خوش باشد و ميان هردو چاه ده گز باشد و آن سنت برجا دارند و بدان موسم آن عمره بكنند. و نزديك آن چاه‌ها كوه پاره اي است كه بدان موضع گودها در سنگ افتاده است همچو كاسه ها. گويند پيغمبر عليه الصلوة و السلام به دست خود در آن گود آرد سرشته است. خلق كه آن جا روند در آن گودها آرد سرشند با آب آن چاه ها، و همان جا درختان بسياري است هيزم بكنند و نان پزند و به تبرك به ولايت‌ها برند، و همان جا كوه پاره اي بلند است كه گويند بلال حبشي بر آن جا بانگ نماز گفته است. مردم بر آن جا روند و بانگ نماز گويند و در آن وقت كه من آن جا رفتم غلبه اي بود كه زيادت از هزار شتر عماري در آن جا بود تا به ديگر چه رسد و از مصر تا مكه بدين راه كه اين نوبت آمدم سيصد فرسنگ بود و از مكه تا يمن دوازده سنگ است در دو فرسنگ، در آن دشت مسجدي بوده است كه ابراهيم عليه السلام كرده است و اين ساعت منبري خواب از خشت مانده است و چون وقت نماز پيشين شود خطيب بر آن جا رود و خطبه جاري كند پس بانگ نماز بگويند و دو ركعت نماز به جماعت به رسم مسافران بكنند و همه در آن وقت قامتي نماز بگويند و دو ركعت ديگر نماز به جماعت بكنند. پس خطيب بر شتر نشيند و سوي مشرق بروند به يك فرسنگي آن جا كوهي خرد سنگين است كه آن را جبل الرحمة گويند بر آن جا بايستند و دعا كنند تا آن وقت كه آفتاب فرو رود. و پسر شاددل كه امير عدن بود آب آورده بود از جاي دور و مال بسيار بر آن خرج كرده و آب را از آن كوه آورده و به دشت عرفات برده و آن جا حوض‌ها ساخته كه در ايام حج پر آب كنند تا حاج را آب باشد. و هم اين شاددل بر سر جميل الرحمة چهارطاقي ساخته عظيم كه روز و شب عرفات بر گنبد آن خانه چراغ‌ها و شمع هاي بسيار نهند كه از دو فرسنگ بتوان ديد، چنين گفتند كه امير مكه از او هزار دينار بستيد كه اجازت داد تا آن خانه بساخت.