شماره ۶

دوستان! وقت عصيرست و كباب
راه را گرد نشانده‌ست سحاب
سوي رز بايد رفتن به صبوح
خويشتن كردن مستان و خراب
نيمجوشيده عصير از سر خم
دركشيدن، كه چنينست صواب
رادمردان را هنگام عصير
شايد ار مي‌نبود صافي و ناب
تا دو سه روز درين سايهٔ رز
آب انگور گساريم به آب
بفروزيم همي آتش رز
گسترانيم بر او سرخ كباب
تاك رز باشدمان شاسپرم
برگ رز باشد دستار شراب
نقل ما خوشهٔ انگور بود
از بر سر بر چون پرعقاب
بانگ جوشيدن مي باشدمان
نالهٔ بر بط و طنبور و رباب