شماره ۱۰

الا وقت صبوحست، نه گرمست و نه سردست
نه ابرست و نه خورشيد، نه بادست و نه گردست
بيار اي بت كشمير، شراب كهن پير
بده پر و تهي گير كه مان ننگ و نبردست
از آن باده كه زردست و نزارست وليكن
نه از عشق نزارست و نه از محنت زردست
به جان اندر قوتست و به مغز اندر مشكست
به چشم اندرنورست و به روي اندر، وردست