شماره ۱۷ - در مدح ابوحرب بختيار

ساقي بيا كه امشب ساقي به كار باشد
زان ده مرا كه رنگش چون جلنار باشد
مي ده چهار ساغر، تا خوشگوار باشد
زيرا كه طبع مردم را بر چهار باشد
همطبع را نبيدش فرزانه‌وار باشد
تا نه خروش باشد، تا نه خمار باشد
ني ني دروغ گفتم، اين چه شمار باشد
باري نبيد خوردن كم از هزار باشد؟
باده خوريم روشن، تا روزگار باشد
خاصه كه باده خوردن با بختيار باشد
خاصه كه روز دولت مسعود يار باشد
خاصه كه ماهرويي، اندر كنار باشد
ميراجل كه كارش با كارزار باشد
يا در ميان مجلس، يا در شكار باشد
تا اين جهان به جايست، او را وقار باشد
او با سرور باشد، او با يسار باشد
لشكرگذار باشد دشمن شكار باشد
ديناربخش باشد، ديناربار باشد
هم حقشناس باشد، هم حقگزار باشد
هم در بدي و نيكي، اسپاسدار باشد
در كارهاي عقبي با كردگار باشد
در كارهاي دنيي با اعتبار باشد
شكرش عزيز باشد، دينارخوار باشد
از فخر فخر باشد، از عارعار باشد
جشن سده اميرا! رسم كبار باشد
اين آين گيومرث و اسفنديار باشد
زان برفروز كامشب اندر حصار باشد
او را حصار ميرا، مرخ و عفار باشد
آن آتشي كه گويي نخلي ببار باشد
اصلش ز نور باشد، فرعش ز نار باشد
چون بنگري به طولش سرو و چنار باشد
گر سرو را ز گوهر بر سر شعار باشد
چون بنگري به عرضش، از كوهسار باشد
ور كوه را ز عنبر در سر خمار باشد
سرو از عقيق باشد، كوه از عقار باشد
اين مستعير باشد، آن مستعار باشد
با احمرار باشد، با اصفرار باشد
نه احمرار باشد، نه اصفرار باشد
هم با شعاع باشد، هم با شرار باشد
زينش لباس باشد، زانش دثار باشد
چون لاله‌زار باشد، چون مرغزار باشد
نه لاله‌زار باشد، نه مرغزار باشد
چميدن فرازش مانند مار باشد
رخشيدن شعاعش گويي نضار باشد
ميرجليل برخور، تا روزگار باشد
با قند لب نگاري، كز قندهار باشد
خورشيد روي باشد، عنبر عذار باشد
از پاي تا به فرقش رنگ و نگار باشد
برلحن چنگ و سازي كش زيرزار باشد
زيرش درست باشد، بم استوار باشد
دستانهاي چنگش سبزهٔ‌بهار باشد
نوروز كيقبادي و آزادوار باشد
تا گوش خوبرويان با گوشوار باشد
تا جنگ و تا تعصب با ذوالفقار باشد
تا كان و چشمه باشد، تا كوهسار باشد
تا بوستان و سبزي، تا كامگار باشد
تا بيقرار گردون اندر مدار باشد
وندر مدار گردون كس را قرار باشد
تا سعد و نحس باشد، با اختيار باشد
چونانكه اختيارش بي‌اضطرار باشد
ذلش نهفته باشد، عز آشكار باشد
واندر پناه ايزد، در زينهار باشد