شماره ۴۰

نوبهار از خويد و گل‌آراست گيتي رنگ رنگ
ارغواني گشت خاك و پرنياني گشت سنگ
گل شكفت و لاله بنمود از نقاب سرخ روي
آن ز عنبر برد بوي و اين ز گوهر برد رنگ
شاخ بادام از شكوفه لعبتي شد آزري
جامهاي مي گرفته برگها هر سو به چنگ
ابر شد نقاش چين و باد شد عطار روم
باغ شد ايوان نور و راغ شد درياي گنگ