شماره ۴۵

خيز بترويا! تا مجلس زي سبزه بريم
كه جهان تازه شد و ما ز جهان تازه‌تريم
بر بنفشه بنشينيم و پريشيم خطت
تا به دو دست و به دو پاي بنفشه سپريم
چون قدح گيريم از چرخ دو بيتي شنويم
به سمنبرگ چو مي خورده شود لب ستريم
وگر ايدونكه بينجامدمان نقل و نبيذ
چارهٔ هر دو بسازيم كه ما چاره گريم
بمزيم آب دهان تو و مي انگاريم
دو سه بوسه بدهيم آنگه نقلش شمريم
نخوريم انده گيتي كه بسي فايده نيست
اگر ايدونكه بريم انده او يا نبريم
پيش كاين گيتي ما را بزند يا بخورد
ما ملكوار مر او را بزنيم و بخوريم