شماره ۴۷

اي بت زنجير جعد، اي آفتاب نيكوان
طلعت خورشيد داري، قامت فردوسيان
نافريد ايزد زخوبان جهان چون تو كسي
دلربا و دلفريب و دلنواز و دلستان
گرت خوانم ماه، ماهي، ورت خوانم سرو،سرو
گرت خوانم حور، حوري، ورت خوانم جان، چو جان
مشك جعد و مشك خط و مشك ناف و مشكبوي
خوش سماع و خوش سرود و خوش كنار و خوش زبان
روت از گل درج دارد، درجت از عنبر طراز
مشكت از مه نافه دارد، ماهت از مشك آسمان
هم بت زنجير جعدي، هم بت زنجير زلف
هم بت لاله جبيني، هم بت لاله رخان
اي روان و جان من دايم ز تو با خرمي
اي سرا و باغ من دايم ز تو چون بوستان