غزل شماره ۲۰

سينه بشوي از علوم زاده سينا
نور و سنائي طلب ز وادي سينا
يار عيانست بي نقاب در اعيان
ليك دراعين كجا است ديده بينا
ساغر مينا ز دست پير مغان گير
چند خوري غم بزير گنبد مينا
طعنه بويس و قرن زني و قرين است
ديو و ددت قرنها و ساء قرينا
نيست رواماقرين ظلمت ديجور
روي تو عالم فروغ ماه جبينا
پرتو مهر از فلك بخاك گرافتد
خود چه شود عيسيا سپهر مكينا
يك نفس اي خاك راه دوست خدا را
بر سر اسرار زار خاك نشين آ