غزل شماره ۲۵

اصحبوا العشق ايها الا صحاب
الوداد الودا ديااحباب
عشق گو و عشق دان و عشق بين
عشق شو عشق و رخ ز غير بتاب
مي كش و ني زن و بچنگ آور
طرهٔ دلربا و چنگ و رباب
طرهٔ دلربات برهاند
زين ره پيچ پيچ و پر خم و تاب
چنگ گويد بچنگ دستان زن
ان للعاشقين حسن مآب
از رباب اين شنورب آب بقا است
و آنچه جز او است نيست غير سراب
اوست درياي بيكرانه و هست
غير او چون مذي و موح و حباب
ني نم اين نم است يم كه بود
واصل و فاصل و نم و يم و آب
از نيم اين نوا رسد كه نِيم
همگي نائي است و ني ناياب
بود او رنگ يوسفم همه جا
يا بني ادخلوا من الابواب
جوش مي در خم اين خروش كند
كه در اين راه دل خورد خوناب
وقت آن شد كه تا دهد اسرار
زهد سي ساله دركشد مي ناب