غزل شماره ۶۶

جستهام شيرين سخن ياري فصيح
شور شهري خسروي شوخي مليح
پيش آن بالا بلند شمشاد پست
نزد آن وجه حسن خوبان قبيح
لعل ميگونش بگفتار بليغ
زنده سازد مرده را همچون مسيح
حسن صدغ موثق قلبي الضعيف
فيه ما يروي من العليا صحيح
تا بكي در پرده باشم نغمه سنج
عشق خوبان دين من باشد صريح
من بظلمي يافتي اقبالكم
مِمَّ قي شرع الهوي قتلي تبسيح
يك نظر كن اي كه مغروري بحسن
في شواطي خطوكم قلبي الطريح
مي بجامم گر نباشد گو مباش
راح روحي روح ذوالوجه الصبيح
نه همين اسرار قرباني او است
هست در هر گوشه او را صد ذبيح