غزل شماره ۱۱۸

دل هيكل توحيد است دل مظهر ذات حق
دل منبع تجريد است دل مظهر ذات حق
دل عرش مجيد او ديدش همه ديد او
كو ديد و نديد او دل مظهر ذات حق
تختي بصفات شه كي بود و كه شد آگه
جز درگه اين خرگه دل مظهر ذات حق
دل صورت ذات او مجموع صفات او
بل فاني و مات او دل مظهر ذات حق
چه ذره چه مهر و مه چه دره چه كه چه مه
كل مظهر دل اي شه دل مظهر ذات حق
مسجود وصفي اين دل خود كنزخفي اين دل
خود آيه وفي اين دل دل مظهر ذات حق
تعليم همه اسمآء بس ني به تعلّقها
درياب تحقق را دل مظهر ذات حق
تن را بنگر تنها طول و سمك و پهنا
بوئيد ببرزن ها دل مظهر ذات حق
يا گاو سفاليني بي باده رنگيني
گلگون و نه شيريني دل مظهر ذات حق
تن مذبله اي باشد بيدل دله اي باشد
آخر يله اي باشد دل مظهر ذات حق
اسرار بر اغيار افشا منما اسرار
با اهل حقيقت يار دل مظهر ذات حق