غزل شماره ۱۲۴

فلك دوران زند بر محور دل
وجود هر دو عالم مظهر دل
اگر اكسير درد عشق خواهي
بيا شو از گدايان در دل
هر آن كالا كه در بازار عشق است
بجو سرمايهاش از كشور دل
هر آن نقشي كه بر لوح از قلم رفت
نوشته دست حق بر دفتر دل
سرشته عشق پاكان در نهادش
كز اصل پاك آمد گوهر دل
جهان معنوي دل را اسير است
ز فر عشق باشد افسر دل
چرا اين مرغ دل پرد بهر شاخ
چو هست اسرار يار دل بر دل