غزل شماره ۱۲۸

ترا چون مهر با غير است و اسرار نهاني هم
برو ارزاني او باد اين لطف زباني هم
مرايكجرعه مي از دستت اي ساقي بسي خوشتر
ز شهد شكر مصري ز آب زندگاني هم
چونقش صورت زيبندهات اي رشك مهرويان
نبسته خامه نقاش چين و كلك ماني هم
رخت را جام جم گفتند و هم آيينهٔ حق بين
خطت تعويذ جان خواندند خط سبع المثالي هم
مرا از آتش هجران خود در اينجهان سوزي
اگردلبر توئي فردا بسوزي آن جهاني هم
گدائي درت ما را بسي بهتر بود يا را
ز سلطاني عالم و زبهشت جاوداني هم
همه آيينه اعيان ز پيدائي تو پنهان
چو حسنت هست بي پايان توئي عين نهاني هم
چه ميپرسيد از اسرار نماندش دفتر و دستار
نظر باز است و مي نوشد شراب ارغواني هم