غزل شماره ۱۴۴

كلاه دلربائي بر سرش بين
نياز كج كلاهان بر درش بين
بنفشه سرزده گرد شقايق
بدور ياسمن نيلوفرش بين
نمايد دعوي كيش مسيحا
ز لب اعجاز و از خط دفترش بين
گرت خواهش بود سير گلستان
به سنبل زاره گلبرگ ترش بين
گدازد شمع از رشك جمالش
وزين محنت بسر خاكسترش بين
دلت خواهي شود مرآت حق بين
خدا را درجمال انورش بين
كمر بسته پي تاراج عقلم
ز ناز و غمزه خيل لشگرش بين
عرق بگرفته جا بر روي آتش
به هم دمساز آب و آذرش بين
بود اسرار مسكيني ولي ز اشك
بيا و دامن پرگوهرش بين