غزل شماره ۱۵۴

چو ماه چارده دارم نگاري چارده سال
دميده بر عذارش خط چو برگرد قمر هاله
عرق بنشسته برروي تو يا بر برگ گل شبنم
حباب است اين به روي جام مي يابرسمن ژاله
بكلگشت چمن بخرام و در طرف گلستان بين
به گل از قامتت سرو و خجل از عارضت لاله
ترا ساغر بلب در بزم غير و گوش بر مطرب
مرا از خون دل باشد شراب و مطرب از ناله
كنار جويبار ديدهام بنشين تفرج كن
و ماء القلب من عيني علي الخدين سياله
از آن يكتا هويدا گشت بيحد عكسها آري
بديد آيد ز نقطه دايره چون گشت جواله
شكرها ريخت در وصف رخت اسرار از خامه
كه جادارد برند قند از خراسان سوي بنگاله