غزل شماره ۱۶۸

بر قامت تو شد راست دنياي كن فكاني
بر تارك تو زيبا است اكليل من رآني
از يكدمت نخستين جانبازي است برطين
چون زهرهٔ رياحين از باده مهرگاني
هستي بر انبيا شه فرمانبرت كه و مه
تاج تولي مع اللّه حق را تو نور ثاني
برتر نشست از املاك شاه سرير لولاك
آن شب كه شد برافلاك از بزم ام هاني
شرع تو نسخ اديان كرد آنچنان كه ريزان
گردد ورق ز اغصان در صرصر خزاني
غير هواش يكسر از سرفكن به آذر
اسرار خاك آن در به زاب زندگاني