غزل شماره ۱۶۹

تا دل اندر نظر آورده نگار عجبي
ز اشك خونين برخم كرده نگار عجبي
كرده از خون شهيدان كف سيمين گلرنگ
بسته تهمت بحنا حيله شعار عجبي
سر سير چمنم نيست چه در حسن تراست
ز رياحين و گل و سبزه بهار عجبي
بازوي حسن تو نازم كه ز چشم و ابروت
بكمندي عجب افكنده شكار عجبي
گشت بيماري دل به كه برآورد آن سرو
از زنخ سيب، ز پستان دو انار عجبي
طعمه لخت دل و جا كنج قفس شربم خون
دارم ازدايرهٔ چرخ مدار عجبي
سخن از دوزخ و فردوس باسرار مگوي
وصل و هجرش بودم جنت و نار عجبي