آفتاب خاوري...

شاد زي اي مرز آزادي‌گزين
شاد زي اي كشور مردآفرين
جان ببخش اي رنگ و بوي آسيا
تازه باش اي گلشن خاور زمين

اي مي آزادگي را ساتگين

اي كه از دور «يما» آزاده‌اي
درس آزادي به خاور داده‌اي
نقد مردي ارمغان آورده‌اي
خيز! مستي كن! چرا استاده‌اي؟

اي تو را هنگامهٔ مشرق رهين

اي دل پر آرزوي آسيا
خانهٔ قوم نجيب آريا
اي بهار عشق و بستان اميد
سخت مي‌بالم كه مي‌بينم تو را

اندكي با آرزوي دل قرين

 اي فروغ ديدهٔ افغانيان
پيش‌تر رو با قدم‌هاي زمان
سر بكش اي آفتاب خاوري
مردخيز افتاده دامانت چنان

كآسمان مي‌ترسد اين‌جا از زمين

 اين كه شادي شايقش آزادگي است
انكشاف تازه را آمادگي است
پرچم رنگين به قلب كوهسار
در حوادث شاهد استادگي است

جلوه كن در بزم هستي به از اين!

خرداد، ۱۳۳۶