شماره ۵

چون پيش يار قيد و رهائي برابر است
آن جا اگر روي و گر آئي برابر است
يك لحظه با تو بودن و با غير ديدنت
با صد هزار سال جدائي برابر است
لطفي نمي‌كني كه طفيل رقيب نيست
لطفي چنين به قهر خدائي برابر است
هر بوالهوس كه گفت فداي تو جان من
پيشت به عاشقان فدائي برابر است
شوخي كه نرخ بوسه به جائي دهد قرار
در كيش ما به حاتم طائي برابر است
از غير رو نهفتن و در پرده دم زدن
با صد هزار چهرهٔ گشائي برابر است
دل خوس مكن به خسرو بي‌عشق محتشم
كاين خسروي كنون به گدائي برابر است