شماره ۶

دلم كه بي‌تو لگدكوب محنت و الم است
خميرمايهٔ چندين هزار درد و غم است
نمونه‌ايست دل من ز گرگ يوسف گير
كه در نهايت حرمان به وصل متهم است
من آن نيم كه نهم پا ز حد برون ورنه
ميانهٔ من و سر حد وصل يك قدم است
علامت شه حسن است قد و كاكل او
كه بر سر سپه فتنه بهترين علم است
نظير لعل تو بسيار هست غايتش آن
كه در خزانهٔ سلطان خطه عدم است
دمي كشي به عتابم دمي به لطف خطاست
چه قاتلي تو كه تيغ ستيزه‌ات دو دم است
تو شاه حسني و بر درگهت به بانك بلند
كسي كه لاف گدائي زده‌ست محتشم است