شماره ۷

در عين وصل جز من راضي به مرگ خود كيست
صد رشك تا سبب نيست با خود درين صدد كيست

ياران مدد نمودند در صلح غير با او
اكنون كسي كه در جنگ ما را كند مدد كيست

حرفي كه گر بگويم گردد سيه زبانم
جز خامه آن كه با او گويد بشد و مد كيست

آن كس كه كرده صد جا بدگوئي تو نيك است
اي بد ز نيك نشناس گر نيك اوست بد كيست

بر نقد عصمت خود بنگر خط خطا را
آنگه ببين به نامت اين سكه آن كه زد كيست

جز من كه غيرتم كرد راضي به دوري تو
آن كس كه دور خواهد جان خود از جسد كيست

اين وصل بي‌بها را من مي‌دهم به هجران
ياران كسي كه دارد بر محتشم حسد كيست