شماره ۱۰

آن كه چشمت را ز خواب ناز بيداري نداد
دلبري دادت بقدر ناز ودلداري نداد
آن كه كرد از قوت حسنت قوي بازوي جور
قدرتت يك ذره بر ترك جفا كاري نداد
آن كه كرد آزار دل را جوهر شمشير حسن
اختيارت هيچ در قطع دل آزاري نداد
آنكه دردي بي‌دوا نگذاشت يارب از چه رو
غم به من داد و تو را پرواي غمخواري نداد
آن كه كردت در دبستان نكوئي ذو فنون
در فن ياري تو را تعليم پنداري نداد
آن كه داد از قد و كاكل شاه حسنت را علم
رايت ظلم تو را بيم از نگونساري نداد
آن كه بار بي‌دلان كرد از غم عشقت فزون
محتشم را تا نكشت از غم سبكباري نداد