شماره ۲۶

بترس از آن كه درآرد سر از دهان من آتش
به جانب تو كشد شعله از زبان من آتش
بترس از آن كه ز آميزشت به چرب زبانان
شود زبانه‌كش از مغز استخوان من آتش
بترس از آن كه چه باران لطف بر همه باري
به برق آه زند در دل تو جان من آتش
بترس از آن كه ز حرف حريف سوز نوشتن
به جانب تو زند در قلم بنان من آتش
بترس از آن كه چه سك دامن تو گيرم و گيرد
بدامنت ز زبان شرر فشان من آتش
بترس از آن كه چو من تير آه افكنم از دل
به جاي تير جهد از دم كمان من آتش
بترس از آن كه ز سوزنده شعرها گه و بيگه
به مجلست فكند محتشم لسان من آتش