شماره ۳۶

به دعوي آمده تركي كه صيد خود كندم
دل از تو مي‌كنم اي بت خدا مدد كندم
مرا تو كشته‌اي و بر سرم ستاده كسي
كه يك فسون ز لبش زنده ابد كندم
عجب كه با همه عاشق كشي حسد نبري
كه آن مسيح نفس روح در جسد كندم
مرا زياده ز حد كرده است با خود نيك
رسيده كار به آن هم كه با تو بد كندم
قبول خاطر او گشته‌ام به ترك درت
چنان نكرده قبولم كه باز رد كندم
فلك كه سكه عشقش به نام من زده است
عجب كه باز به عشق تو نامزد كندم
چو محتشم خط آزادي از تو مي‌گيرم
كه او ز خيل غلامان به اين سند كندم