شماره ۳۸

دو روزي شد كه با هجران جانان صحبتي دارم
درين كار آزمودم خويش را خوش طاقتي دارم
به حال مرگ باشد هركه دور افتد ز غمخواري
من از دلدار دور افتاده‌ام خوش حالتي دارم
از آن كو رخت بستم وز سگ او خواستم همت
كنون چون سگ پشيمان نيستم چون همتي دارم
شبم بي‌زلف او صد نيش عقرب نيست در بستر
چو چشم دير خواب خويش مهد راحتي دارم
نبرد اسباب عيشم مو به مو باد پريشاني
جدا زانطره و كاكل عجب جمعيتي دارم
نمي‌سازم كمال عجز خود پيش سگش ظاهر
تعالي الله بر استغنا چه كامل قدرتي دارم
سخن در پرده گفتن محتشم تاكي زبان دركش
كه پر بيهوده ميگوئي و من بد كلفتي دارم