شماره ۵۳

شدم از گريه نابينا چراغ ديدهٔ من كو
سيه گزديد بزمم شمع مجلس ديدهٔ من كو
عنان بخت هر بي دل كه بيني دلبري دارد
نگهدار عنان بخت بر گرديدهٔ من كو
به ميزان نظر طور بتان را جمله سنجيدم
نديدم يك كران تمكين بت سنجيدهٔ من كو
بود دامن به دست صد خس اين گلهاي رعنا را
گل يكرنگ دامن از خسان برچيدهٔ من كو
چو مجنوني ببيني در بيابانها بپرس اي مه
كه مجنون بيابان گرد محنت ديدهٔ من كو
چو ناوك خورده صيدي را تني بسمل بگو با خود
كه صيد زخمي در خاك و خون غلطيدهٔ من كو
ز اشك محتشم افتاد شور اندر جهان بي تو
تو خود هرگز نگفتي عاشق شوريدهٔ من كو