شماره ۶۲

چو دلگشاي رقيبان شوي به لطف نهاني
زبان بنده ببندي به التفات زباني
چو تير غمزه نهي در كمان كشي همه بر من
ولي كني به توجه دل رقيب نشاني
چو تيغ ناز كشي منتش كشم من غافل
ولي به علم نظر زخم بر رقيب رساني
چو دلبري كني آغاز من نخست دهم دل
ولي تو سنگ دل اول دل رقيب ستاني
شكر براي من ارزان كني گه سخن اما
نهان به جنبش لب جمله بر رقيب فشاني
چو كوه اگر همه تمكين شوي بروي خوشم من
و گرچه بادروي چون رسد رقيب بماني
بلي گهي كه نهي در كمان خدنگ تغافل
تغافل از دل مجروح محتشم نتواني