زلف معشوق

كمند زلف را ماند چو برهم بافتن گيرد
سپاه زنگ را ماند چو بر هم تاختن گيرد
معقرب زلف مشكينش معلق بر رخ روشن
چنان چون عنبرين عقرب كه زهره در دهن گيرد
گهي همچون شبه باشد كه بر خورشيد برپاشي
گهي همچون شبي باشد كه در روزي وطن گيرد
چو ساكن باشد از جنبش ، مثال قد او دارد
چو ديگر بار خم گيرد نشان قد ِ من گيرد
گهي از گل سلب سازد گهي از مه رقم دارد
گهي رسم صنم آرد گهي طبع سمن گيرد
خم زلفش يكي دام است چون خورشيد و مه گيرد
سر زلفش يكي شست است كو سيمين ذَقَن گيرد