شمارهٔ ۴۲

سزد كه بگسلم از يار سيم دندان طمع
سزد كه او نكند طمع ِ پيردندان كَرو
سزد كه پروين بارد دو چشم من شب و روز
كنون كزين دو شب من شعاع برزد پَرو
غريب نايدَش از من غريو گر شب و روز
به ناله رعد ِ غريوانم و به صورت غَرو