ترانهٔ روز

خورشيد را
بايد براي زاغه نشينان بياوريم
پس
پا را گذاشتيم
بر قله هاي سبزِ شمال وطن، كه سخت
چشم انتظاري است.
خورشيد را،
بايد براي زاغه نشينان بياوريم.
 
در گرگ و ميش
گردد دراز باز
دست بزرگ ما، همه با هم، كه دست ما
دارد توان اين كه پس از جنگ هاي سخت
شب را، سكوت را
از آسمان تيره، به زير آورد
از آسمان به زير لگدهاي ما
كه سخت،
چشم انتظاري است
خورشيد را،
بايد براي زاغه نشينان بياوريم.