در بادهاي سرد

آنان كه خسته اند، كه در پاي ابرها
ديگر توان بال زدن را
از دست داده اند.
با خورجينِ خونيِ مردِ شكارچي
تا يك «سقوط»، فاصله دارند.
 
آنان كه خسته اند، كه ديگر اميد را
از دست داده اند.
از پاي ابرها
با سرعتِ تگرگ
بر دامنِ بزرگ زمين
پرت مي شوند.
 
اما
آنان كه نا اميد نبودند و نيستند
- مرغابيان ديگر در پاي ابر را
مي گويم، اي رفيق! -
بي هيچ گونه ترس،
از بارش مداوم رگبارهاي سخت
در بادهاي سرد زمستان، سرودخوان
بالاتر و بلندتر از روزهاي پيش،
                                     پرواز مي كنند،
                                                         پرواز مي كنند.