نگاهي در اعماق

اكنون كه شب
مانند سفره اي
مهتاب را
دارد دوباره روي زمين پهن مي كند
در چشم ما
اين ماه
مانند قرص نان
وين اختران
مثل هزار دانهٔ خرماست.
 
خوش بخت ها
در خانه هاي مرمري دور خفته اند
اما دريغ ما
روي زمين سرد
سر را گذاشتيم.
امشب
اين آسمان
سقفِ اتاق ما
وين ابرهاي پارهٔ چركين، لحاف ماست.